Velverdag

Velverdag 2005

Voor het begin van het weekend van 3 September zag het er naar uit dat wat weer betreft tegen zou zitten. Het tegendeel was echter het geval. Een stralende dag met temperaturen die richting de 25 graden gingen, kon het alleen nog maar gezelliger worden.

Dit jaar waren Astrid, Cindy, Jurgen, Mariet, Wim, Robert het organiserende sixtet. We hebben als thema gekozen de jaren 60-70. De dames zouden met een strik in het haren komen en de heren met een scheiding. Aangezien er vele heren waren met erg korte haren, zeg maar bijna tot helemaal kaal, was dat helaas niet echt haalbaar. Ook waren er een aantal familieleden die gekleedt waren in kleding van die tijd. Ook de deel was vrolijk versiert, maar zelf parasols die aan het plafond hingen. Hoewel alles binnen was opgesteld, was het natuurlijk de bedoeling dat er 's middags lekker buiten zou zitten vanwege het mooie weer.

Tegen 11 uur kwamen de eerste familieleden binnen gedruppeld. Er was koffie en gebak voor iedereen. Het gebak werd aangeboden door ons eigen Tante Willie omdat ze eind September 65 jaar oud zou worden. Tante Willie, nogmaals, bedankt voor het heerlijke gebak.
Dit jaar hadden zich ongeveer 40 familieleden zich aangemeldt. Van heinde en verre komt men naar Zieuwent, want tegenwoordig zit de familie zo'n beetje door heel Nederland verspreidt.

Wat hadden we dit jaar in petto? Deze keer zouden we op het erf van Velver blijven en wel met de volgende spelletjes. Zo speelden we vroeger:

Er werden 6 groepen gemaakt die gelijk waardig aan elkaar zouden moeten zijn. Ach wat maakt het ook uit, als het maar gezellig is. De groepverdeling moet ik jullie nog even schuldig blijven.

Er werd enthausiast aan de spellen begonnen. De eerste twee groepen begonnen met touwtje springen, de volgende twee met elastiekspringen en de laatste twee met bommelkets. Uiteraard werden van te voren alle spellen nog een keer kort maar krachtig uitgelegd aan de deelnemers, maar toch moest er kort na het begin alweer wijzigen worden doorgevoerd. Het elastiekspringen is verplaatst naar het zachtere gras, want er konden wellicht iemand een smak maken.


Het touwtje springen viel iedereen toch een beetje tegen. Niet zozeer het springen, maar de totale tijdsduur. Er werd 3 minuten aangehouden en de bedoeling was 1 persoon springt erin, dan de springt de volgende erin en waarna de eerste er weer uit gaat. Dit totaal drie minuten, een totale uitputtingsslag. De mensen gingen door de knieen van vermoeidheid. (komt dat luie zweet ook eens los :-).

Het Hinkelblok was uitgetekend met 8 vakken. Eerst moet er een steen geworpen worden. Van 1 dan 2 enz. Deze steen moet binnen de lijnen van het getal vallen, anders was de beurt over. Het vak waarop de steen lag moest worden overgeslag met hinkelen. Vooral het gooien van de steen was het moeilijkste deel van het spel.

Voor bommelkets stonden twee groepen tegenover elkaar. In het midden werd een bommel neergelegd en de bedoeling was om deze te raken met een andere bommel. Op een harde ongelijke ondergrond valt dat niet mee. Het duurde soms lang voordat eindelijk de bommel in het midden een keer werd geraakt, maar andere konden het juiste heel snel.


Het elastiekspringen was lachen. Een elastiek werd vast gehouden door twee mensen en zij brachten het steeds hoor. Eerste op enkel hoogte, daarna de knie, heup, schouder, hoofd en als laatste boven het hoofd. Hoe je er over heen ging was niet van belang, zolang je het elastiek maar niet met je handen aanraakt om het naar beneden te trekken. Het beginnen was niet moeilijk, gewoon erover heen stappen. Op knie hoogte moest er al gespringen worden en op heup hoogte nog iets meer. Het begon leuk te worden op schouder hoogte. De 'makelijkste' manier om er dan overheen te gaan is via een radslag en daar hield het voor de meesten op, uitzonderingen daargelaten.

Het sjoelen is altijd leuk om te doen. Zoveel mogelijk schijven in de vakken schuiven om zoveel mogelijk punten te verzamelen. Maar daar moet op het eind altijd scherp gelet worden. Wordt er niet geschoemeld door toch die ene schijf er toch in gedrukt terwijl het er eigenlijk nog te ver buiten ligt. Maar er werd soms heel goed gesjoeld.


Als laatste was er het hoepelen. Met een stokje moet de hoepel naar een melkbus gerold worden, daar om heen en weer terug en dat zo snel mogelijk. Bij dit spel was snel te zien dat de ouderen er nog steeds het fingerspitzengefuhl voor hebben, want die liepen zo in een rechte lijn naar de andere kant en weer terug. De jongeren (beschouw in me zelf ook even onder) hadden er toch meer moeite mee, dat werd in onze jeugd niet meer mee gespeeld, althans ik niet.

Daarmee hadden we het nog niet gehad, want als laatste hadden we het rode draad spel. Deze bestond uit het maken van een pijl en boog. De pijlen en touw werden door de orginsatie beschikbaar gesteld, de rest moest zelf maar uitgezocht worden. Met die spel is er ontzettend gelachen en de meest geweldige creaties gemaakt.

De bedoeling was om een stuk hout te vinden waartussen het touw gespannen kon worden en je had een boog. Rondom het erf staan vele wilgen bomen die ideaal waren om een boog van te maken. Dus met z'n allen doken ze het bos in. Alleen ome Jos dacht slim te zijn. Hij pakt een oude beugelzaag, met een slijpmachine sleep hij het zaagblad eruit en spande er een waslijn draad tussen. Daarmee dacht hij slim te zijn, maar dat viel er tegen.
Tussen het zoeken door waanden sommige zich een beetje Robin Hood of niet Clementine?

Nadat iedereen een boog gereed had, moest er natuurlijk ook geschoten worden. Het doel, een ballon. Eerst was Oom Wim zo dapper om achter de Kliko te gaan zitten om de ballon vast te houden, maar dan had hij er een eeuwigheid kunnen blijven zitten, want het duurde even voordat de eerste ballon geraakt werd.

Sommigen hadden een tweede ingeving nodig voordat ze de ultime boog hadden. Anderen moesten een tweede poging wagen, omdat de eerste stuk ging, tja, kan gebeuren. Maar iedereen heeft hiermee de grootste schik gehad, dat weet ik zeker en Robin Hood was er niet bij. :-)

Daarmee was er een eind gekomen aan een hele leuke spelmiddag en natuurlijk moet er dan een winnaar uitgeroepen worden. Nadat alle punten bijelkaar waren opgeteld, kwam de groep van Silvia, Ulrike, Clementine, Femke en Bram als overwinnaar uit de bus.

Gefeleciteerd.

Daarmee was het met het sportieve gedeelte van de dag gedaan. De rest kwam neer op het gezellig samen zijn, biertje drinken, wijntje erbij en verder alleen maar gezellig doen.

Voor de kinderen werd nog een zeil met groene zeep naar buiten gehaald, zodat zij konden buikschuiven. Dat was best een leuk gezicht om te zien. Echter niemand van de ouderen wilde mee doen. Harry en Vincent werd nog bij de mouw gepakt om mee te gaan, maar dat waren vergeefs pogingen.

Na zo'n lange dag moet er natuurlijk ook aan het innerlijk gedacht worden en dan bedoel ik niet het drinken, maar er moet ook gegeten worden. Tegen 16:30 uur werd het Bourgondische eten langs gebracht. Het zag er niet alleen goed uit, het smaakte ook nog eens heel lekker.

Daarmee was er weer een einde gekomen aan een hele gezellig dag. Iedereen ging tevreden naar huis en alle aanwezigen zeiden tot elkaar:

Tot volgende jaar

Foto's?

En natuurlijk is er ook van dit jaar weer een online fotoalbum opgezet.


Updates Gastboek